Start » Columns » Column Ben van Althuis – Gratis

Column Ben van Althuis – Gratis

“Goedemiddag meneer,” begroette een man mij die achter een tafel vol dagbladen voor de supermarkt stond. Ik groette terug, maar was daarmee nog niet van hem af. “Mag ik u een jaar lang gratis De Telegraaf aanbieden,” vervolgde hij zijn begroeting. Ik weifelde. Als het woord gratis valt ontstaat bij mij altijd een tweestrijd tussen hebzucht en argwaan. Gratis is leuk, maar waar zit het addertje. De man wachtte mijn antwoord niet af. “U krijgt ook een sleutelhanger en een gratis vrouw,” probeerde hij de aantrekkelijkheid van zijn aanbod te vergroten. “Hoeft niet ik heb er al een,” antwoordde ik. “U heeft al een abonnement?” vroeg de man verrast. “Nee,” zei ik, wenkend naar mijn vrouw die naast me stond, “ik ben er al jaren mee getrouwd.” De man keek even niet-begrijpend voor het kwartje viel. “Ik bedoel natuurlijk deze glossy,” zei hij daarna lachend en overhandigde mijn vrouw een tijdschrift van – naar later bleek – acht maanden oud.

Maar hij had het wel voorelkaar. Ik bleef wachten, benieuwd naar de uitleg over een jaar gratis dagbladen, terwijl mijn vrouw de winkel inliep. “Het aanbod geldt voor de vrijdag- en de zondagkrant,” zei de man. “Hoe zit het dan met de rest van de week?” vroeg ik. “Die kunt u op een tablet lezen,” verklaarde de man, zich zichtbaar afvragend of ik wel zo’n ding bezat. “Alleen de zaterdagkrant moet u kopen.” Daar heb je het addertje dacht ik. “Wat kost dat dan?” vroeg ik. “Vijftien euro vijftig per maand,” antwoordde hij. “Dus dat gratis jaarabonnement kost mij uiteindelijk ruim honderdvijfentachtig euro per jaar?” reageerde ik vragend. De man knikte voorzichtig. “Maar…, u krijgt er ook nog een bon voor een heerlijk reinigende sauna voor twee personen bij,” riep de colporteur. En met een iets te vrolijke glimlach overhandigde hij mij een voucher. Ik pakte hem aan terwijl ik me vertwijfeld afvroeg of ik er werkelijk zo onfris uitzag. “Bedankt voor de cadeautjes,” zei ik, “maar in dat weekendabonnement ben ik niet geïnteresseerd.” De man keek teleurgesteld. Toen vroeg hij de voucher terug. “Deze is alleen bedoeld voor nieuwe abonnees,” zei hij verontschuldigend. Nu moest ik extreem glimlachen.

Toen we later in de auto zaten zei mijn vrouw: “Eigenlijk best storend. Ze proberen je tegenwoordig overal ‘gratis’ dingen aan te smeren waar je, als je niet oppast, uiteindelijk fiks voor moet betalen.” Ik knikte. “Weet je nog bij Media Markt?” vroeg ze. Ik knikte weer. Ze had gelijk, we kwamen daar binnen voor draadloze luidsprekertjes. Uiteindelijk viel de prijs tegen, maar toen ik de verkoper aangaf nog even verder te willen kijken, zei hij ineens dat ik de speakers ook gratis kon krijgen. “Hoezo, gratis?” vroeg ik. “Als u even meeloopt naar de stand van Essent krijgt u een messcherp energie aanbod en als u geïnteresseerd bent ook een gratis bon van honderdzeventig euro. Daar kunt u dan mee betalen en is uw luidspreker gratis. Hoe aantrekkelijk klinkt dat?” Dat vond mijn vrouw ook, dus hup op weg naar de energie-verkoper.

De man van Essent vroeg naar ons huidige verbruik gas en elektra en het termijnbedrag. Daarna kon hij ons ogenblikkelijk en uit het blote hoofd vertellen dat we voortaan zeker veel goedkoper uit zouden zijn. Ik was benieuwd naar de werkelijke verschillen en vroeg hem wat de prijs per kubieke meter en per kilowatt uur was, en wat mijn voordeel zou zijn ten opzichte van wat ik nu betaalde. Hij had werkelijk geen idee zei hij met een glad verontschuldigend gebaar, maar zou het snel even voor ons opzoeken. Na bijna tien minuten manoeuvreren op z’n laptopje kwam hij uiteindelijk met bedragen die ruim boven die van onze huidige leverancier lagen. “Dan ben ik dus niet goedkoper, maar duurder uit,” reageerde ik. “Ja…, maar u moet die korting bon ook meerekenen,” zei de man enigszins korzelig. “Dus die gratis speakers betaal ik straks gewoon zelf,” concludeerde ik, gespeeld verwonderd. De man hield zijn lippen op elkaar. Niet in de laatste plaats omdat er inmiddels ook andere klanten bij stonden die waarschijnlijk met hetzelfde aanbod gelokt waren. Wij bedankten hem overdreven vriendelijk, maar zijn voor onze luidsprekers toch maar ergens anders gaan kijken. In die winkel gaven ze niets gratis, maar ze waren er wel een stuk eerlijker en uiteindelijk ook nog iets goedkoper.

Ben van Althuis

www.benvanalthuis.nl